تاريخچه «ني» نوشابه 

تاريخچه «ني» نوشابه 

۱۵ تیر ۹۵ |

 

بشنو از «ني» چون حکايت  مي کند

مردم تمدن هــاي گوناگون از ۷ هزار سال پيش از ني براي نوشيدن استفاده مي کرده اند. با اين حال دو مبتکر در ۱۵۰ سال گذشته شکل اين ني ها را متحول کردند.

مورخان دقيقا نمي دانند چه کساني براي اولين بار از لوله يا ني براي نوشيدن استفاده کردند، اما باستــان شناسان نشانه هايي از ني هاي نوشيــدني در گورستان هاي سومري هاي ۳ هزار سال پيش از ميلاد کشف کرده اند. قديمي ترين ني نوشيدني ساخته شده از طلا و لاجورد در يکي از قبرهاي سومري ها پيدا شد.

آرژانتيني هـا و همسايگانشــان قــرن ها از ني هاي فلزي مشابه سومري ها براي نوشيدن چاي «ماته» استفاده مي کردند. «ماروين چستر استون» بعد از يک روز کاري طولاني در واشنگتن براي رفع تشنگي اش شربت نعناعي مي نوشيد که ناگهان حس کرد چيزي در نوشيدني اش است و اين ذرات چيزي نبود به جز ني اش که در ليوان نوشيدني خرد مي شد.

در دهه ۱۸۸۰ انواع شربت و نوشيدني ها بــا ني هايي صــرف مي شــد که در آن هــا مزه ني با طعم نوشيدني درهم مي آميخت. طي قرن هاي متمادي انسان ها مجبور بودند نوشيدنيشان را آميخته با طعم ني ساخته شده از علف هاي طبيعي تجربه کنند. استون خوشش نمي آمد چيزي به طعم شربت نعناعي مورد علاقه اش اضافه شود بنابراين دست به کار شد و نوآوري تحسين برانگيزي در ني هاي نوشيدني به وجود آورد. او در اولين تلاش خود تکه کاغذي را دور مدادش پيچيد و با کمي چسب، ني کاغذي درست کرد. سپس با طراحي دستگاهي که کاغذ را به شکل لوله هاي نازک در مي آورد و سطح خارجي اش را با پارافين آغشته مي کرد به اين ترتيب قدمي بلند رو به جلو برداشت و در سال ۱۸۸۸ اختراعش را به ثبت رساند.

امروزه «مـــاروين چستــر استـــون» را پدر ني هاي نوشيدني مي نامند. اما در عصر حاضر هيچ کس با لوله هاي کاغذي پارافيني نوشابه و شربت نمي نوشد. ني هاي تاشوي امروزي را کسي طراحي کرد که دو دهه بعد از ابتکار ماروين استون به دنيا آمد. استون مشکل نفوذ مزه ني به نوشيدني را با استفاده از مواد کاغذي حل کرد. اما ابتکار بعدي در شهر سانفرانسيسکو اتفاق افتاد. امروزه اين شهر با بيش ۳۵۰۰ رستوران رکورددار مصرف ني هاي نوشيدني در ايالات متحده است.

نيم قرن پس از آن که ماروين استون ذرات علفي در نوشيدني اش ديد خلاقيت «جوزف فريدمن» تحولي نو در شکل ني به وجود آورد. يکي از روزهاي دهه ۱۹۳۰ ميلادي جوزف در رستوران برادرش نشسته بود و به دخترش جوديس نگاه مي کرد که براي نوشيدن شير موزش مشماروين کل داشت.

مشکل جوديس تغيير مزه نوشيدني اش نبود بلکه با ني کاغذي استون به راحتي نمي توانست شيرموزش را بالا بکشد. فريدمن ايده اي به ذهنش رسيد.

البته او قبلا در زمينه نوشت افزار نوآوري هايي داشت. خلاقيت جوزف بسيار ساده بود: او در يک طرف ني پيچي فرو کرد و روي شيارهاي پيچ نخ دندان پيچيد و پيچ را از ني بيرون کشيد. بدين صورت پيچ ردي آکاردئوني بجا گذاشت و نوشيدن شيرموز را براي دخترش آسان کرد. اينگونه بود که ني آکاردئوني اختراع شد. پس از آن پلاستيک به اين حوزه راه يافت.

سال ۱۹۳۹ فريدمن شرکت «فلکس استرا» را تاسيس کرد. اما اولين محصولاتش راهي  به رستـوران ها نيــافت بلکه به بيمارستــان ها فرستــاده شــد. بيمـــاران مي توانستــند به راحتــي روي تختشان نوشيدني ها را ميل کنند. جوزف با حل مشکل دخترش تجارتي چند ميليون دلاري به راه انداخت. فريدمن با اينکه موانعي بــر سر راه داشت اما در نهايت توانست ثابت کند اختراعش از جهات بسياري سودمند است. با اينکه ني آکاردئوني در صدر خلاقيت هاي دنياي مدرن قــرار ندارد اما در دنياي مدرن نوآوري هاي کوچکي وجود دارد که شايد بتوان آن ها را ابتکارهاي ساکت و خاموش ناميد زيرا فوايد اين ابداعات جزئي چندان به چشم نمي آيند.